പരിസ്ഥിതിയുടെ ശാസ്ത്രവും രാഷ്ട്രീയവും - ഡോ. ആര്.വി.ജി. മേനോന്
പ്രകൃതിയുമായി സമരസപ്പെട്ടുകൊണ്ടുള്ള ജീവിതം മാത്രമേ സുസ്ഥിരമാവൂ; അതായിരിക്കണം നമ്മുടെ ലക്ഷ്യവും. പക്ഷേ അത് ഏതറ്റം വരെ സാധ്യമാണ്? പ്രകൃതിനിയമങ്ങള് അലംഘനീയമാണ്, സംശയമില്ല. എങ്കിലും അവ നമുക്ക് പലപ്പോഴും ലംഘിക്കേണ്ടി വരും, ലംഘിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. ഒരര്ഥത്തില് കാര്ഷികസംസ്കൃതി രൂപം കൊള്ളുന്നത് തന്നെ അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു പ്രകൃതി നിഷേധത്തിലൂടെയാണ്. വേട്ടയാടിയും പെറുക്കിത്തിന്നും ജീവിച്ചിരുന്ന ആദിമമനുഷ്യന് അമ്പും വില്ലും കണ്ടുപിടിച്ചതോടെ അധൃഷ്യനായ ഒരു വേട്ടക്കാരനായി. കൂട്ടായും പരസ്പരം ആശയവിനിമയം നടത്തിയും വേട്ടയാടിയിരുന്ന അവന്റെ ആക്രമണശേഷിക്ക് മുന്നില് ഒരു ജീവിക്കും പിടിച്ചുനില്ക്കാനാവുമായിരുന്നില്ല.
അതിന്റെ ഫലമായി അവന്റെ വംശം വര്ധിച്ചു; അതോടൊപ്പം മനുഷ്യന് ആഹാരമാകാവുന്ന മൃഗങ്ങള്ക്ക് ക്ഷാമം നേരിട്ടു. ആ കാലത്തുണ്ടായ കാലാവസ്ഥാ മാറ്റവും (അത് അവസാനത്തെ ഹിമയുഗത്തിന്റെ അന്ത്യം കുറിച്ച കാലമായിരുന്നു - ബി സി 8000 .) അതിന് കാരണമായിട്ടുണ്ടാവാം. ഇത് പ്രകൃതിയില് പലപ്പോഴും സംഭവിക്കുന്ന ഒരു പ്രതിഭാസമാണ്. ഇരകള്ക്ക് ക്ഷാമം ഉണ്ടാകുമ്പോള് അതിനനുസരിച്ച് വേട്ടക്കാരുടെ എണ്ണവും കുറയും; കുറഞ്ഞേ പറ്റൂ. ആഹാരം കുറയുമ്പോള് ശിശുമരണം കൂടും; രോഗം കൂടും; അപ്പോള് ജനസംഖ്യയും കുറയും. വേട്ടക്കാരുടെ എണ്ണം കുറയുമ്പോള് ഇരകളുടെ എണ്ണം കൂടും. ഇങ്ങനെ ഇരകളുടെയും വേട്ടക്കാരുടെയും എണ്ണം ക്രമപ്പെടുത്തുക എന്നത് പ്രകൃതിനിയമം ആണ്. അതനുസരിച്ച് ഭക്ഷണക്ഷാമം ഉണ്ടായപ്പോള് മനുഷ്യരുടെ എണ്ണവും കുറയെണ്ടതായിരുന്നു. പക്ഷേ നമ്മുടെ അമ്മമാര് കുഞ്ഞുങ്ങള് വിശന്നു മരിക്കുന്നത് കണ്ടു വെറുതെയിരിക്കാന് കൂട്ടാക്കിയില്ല. അവര് മറ്റു ഭക്ഷണവസ്തുക്കള് തേടിപ്പിടിച്ചു. മുന്പുതന്നെ പരിചിതമായിരുന്ന പഴങ്ങളും പച്ചക്കറികളും ധാന്യങ്ങളും നട്ടുവളര്ത്തിയെടുത്ത് അവയുടെ ലഭ്യത വര്ധിപ്പിക്കാന് തുടങ്ങി. അങ്ങനെയാണ് കൃഷി ആരംഭിച്ചത്. ആ അര്ത്ഥത്തില് വേട്ടക്കാരനായ ആദിമനുഷ്യന് ഇരകളുടെ എണ്ണത്തിനനുസരിച്ച് സ്വയം പരിമിതപ്പെടാതെ ജനസംഖ്യാവര്ധനയ്ക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചത് ആദ്യത്തെ പ്രകൃതിനിയമ ലംഘനം ആയിരുന്നു എന്ന് പറയാം.
കൃഷി തന്നെ വാസ്തവത്തില് പ്രകൃതിവിരുദ്ധമാണ്. പ്രകൃതിയുടെ ഭാഷ ജൈവ വൈവിധ്യത്തിന്റെതാണല്ലോ. കൃഷിയാണെങ്കില് ഏകവിളയില് അധിഷ്ടിതവും. 'വിള'യല്ലാത്തതെല്ലാം 'കള'യാണ് നമുക്ക്. (അതുകൊണ്ടായിരിക്കാം കൃഷി ശാസ്ത്രജ്ഞനായ കോഴിക്കോട് സര്വകലാശാലാ വൈസ് ചാന്സലര് ആ കാമ്പസിലെ 'ഇക്കൊണോമിക്കലി യൂസ്ഫുള്' അല്ലാത്ത മരങ്ങളെല്ലാം വെട്ടിക്കളയാന് ഉത്തരവിട്ടത് !) പക്ഷേ പ്രകൃതിക്ക് കള എന്നൊരു സങ്കല്പമില്ലല്ലോ. അതില് ഓരോന്നിനും അതാതിന്റെ ധര്മം ഉണ്ട്. ഒന്നും മറ്റൊന്നിനു മീതെ അല്ല. അതിന് കടകവിരുദ്ധമാണ് കൃഷിയുടെ തത്വശാസ്ത്രം. അതുപോലെ തന്നെ കൃഷി എക്കാലവും പ്രകൃതിയുടെ സ്വാഭാവികമായ വ്യതിയാനങ്ങളെ മറികടക്കാന് ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്. അണ കെട്ടിയുള്ള ജലസേചനത്തിന് മെസോപ്പോട്ടെമിയയോളം പഴക്കമുണ്ട്. അതിനുള്ള വിലയും നാം കൊടുത്തിട്ടുണ്ട്. ആയിരത്താണ്ടുകളായി നദികളിലൂടെ ഒഴുകിവന്ന വെള്ളത്തിലെ ലവണത അവിടങ്ങളിലെ കൃഷിഭൂമികളെ എല്ലാം മരുഭൂമികളാക്കി മാറ്റിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. എംഗല്സ് പറഞ്ഞ പ്രകൃതിയുടെ തിരിച്ചടി തന്നെ. പക്ഷേ, എന്നുവച്ച് നാം കൃഷി ഉപേക്ഷിക്കാനോ ജലസേചനം വേണ്ടെന്നുവയ്ക്കാനോ പോകുന്നില്ല. അതിന് പകരം ജലസേചനം മൂലമുള്ള ലവണതാ വര്ധന എങ്ങനെ തടയാം എന്ന് അന്വേഷിച്ചു കണ്ടെത്തും. ഉറപ്പാണ്.
